İnsan yeterince büyüdüğü zaman, kendisini kurban, diğerlerini cellat olarak görmekten vazgeçiyor.

Oysa anlatacak çok acı ve sert hikayeler var bu ince kabuğun ardında.

Garip. İnsan o kadar gerilere gidip, çocukluğuna ve gençlik günlerine döndüğünde, çok ağır, çok dramatik şeyler anlatacağını sanıyor.

Dinlemesini bilirseniz çocukların anlatacak öyle ilginç hikâyeleri vardır ki.
Ya da eskiden vardı. Bilemiyorum. Belki de çocuklar artık hikayesiz kalmışlardır.