Han Muhafızları

Kadınhanı’nda bir gecede yirmi kişi kayboldu.
Eski Han’da çıkan gizemli yangından geriye ne ceset kaldı ne de bir iz. Ama külleri karıştıranlar hâlâ aynı fısıltıyı duyuyor: “Kimin gülüşü susarsa, taş konuşur…”
Gazeteci ve yazar, Oktay ve öğretmen Ayça’nın yolları, bir taşın üzerindeki unutulmuş sözlerle kesişir. Biri aklın, diğeri sezginin temsilidir; biri gerçeği arar, diğeri kalbiyle hisseder.
Karanlıkta dolaşan Semazenler ve Nasırîler adlı iki gizli örgüt, Kadınhanı’nı kendi inanç savaşlarının sahnesine çevirirken, gerçeğin merkezinde Nasreddin Hoca’nın kayıp lahiti vardır.
Yıllar sonra, dosyayı eline alan Komiser Feyza Gökbaş, yanık taşların arasında bir cümle bulur: O.A. Ve bir pusula…
“İnsan, yalnız bırakılacağını mı sanır?..” (Kıyamet Suresi, 36)
Han Muhafızları, akıl ile sezginin, bilim ile inancın, insanın içindeki iki zıt gücün çatışmasını konu alan bir roman.
Gerçekle efsane, tarih ile kader, inançla delilik arasındaki ince çizgide her şey yanabilir — ama bazen, taş bile konuşur.