" Ne yaşadıysanız yüzünüze yansır ve insan yüzü bir kitap gibi okunabilir "
Eskimiş, eskitilmiş hikâyelerin Hayat belirtisiydi kitaplar Toprağında karışık tohumlar Köklerine sızan göz pınarları
Aynı şehrin ortasında ayrı kaderler Zaman içinde gerçeklerle yüzleşirler
Güneş saçlarını aralar her sabah Mavi kokulu gözlerde uyanır gün Sonrasında ise yazılanı yaşarmış insan Bazen bir boşluk hüzün dolu Bazen de tarifsiz bir huzurlq bedelli uyku
Gecenin kara gözlerinde toplanır her hikâye Ve böylece arabesk saatlerin imzası atılır Her satıra hece hece
Ömür dedikleri Yazıldığı gibiydi aslında Kiminin dudaklarında hayat bulur Kiminin kaleminde
Kişi göğsünde taşıdıklarını ezber ederken Gölgeler s'aklar herşeyi Yazar İLBER ORTAYLI boşuna dememişti En büyük düşman hafızanın Onunla savaşmak için yazıp yaşamalısınız
İhtimaller dünleri Sabır bugünü Hayaller ise kalanı gösterir Eğer 'Bir Ömür Nasıl Yaşanır " diye sorsalar Yazılanı okumakla derdim.
