Şermin Yaşar Alıntıları

Beni,benimle aynı sınavlardan geçmemiş hiç kimsenin asla anlayamayacağına uyandım.

İnsan muğlak olan herşeyin daha iyi olacağını düşünüyor.

Senin gücün bir tek kendi sınavına yeter. Kendi yolunda yürümeye yeter. Başkasının yolunda sadece izin verildiği kadar yürüyebilirsin.

Dönecek yeri olanlar terk etmekten korkmuyorlar belki de.

Al eline bir kitap, çekil kenara. Kavga mı var, gürültü mü var, hiç karışma...

Yalnız olmadığımı hissettir bana.
Beni bütün dünyanın üstüne tek başına yürümek zorunda bırakma.

Kendimi yarım hissediyordum. Yarım yamalak… Bu yarımlığı hatırlamamak için üstünü örtüyordum kendimin. Görünmez olana kadar.

İnsan sanıyor ki kıyamet bir kerede kopacak. Belki herkesin kıyameti ayrı ayrı kopuyordur.

Ben kendi kendimin annesi,babası,dayısı,teyzesi,uzaktan akrabası çocuğuydum.Kızılacaksa kendi kendime kızardım.

Beden üşüse çaresi vardı işte, eyvah ki ruh üşüyorsa...