İlkay Coşkun Alıntıları

Ateş; insanı yakar, aşk da öyle
Aşk, heyecanlandırır, alev de öyle...

Ateş hem hizmetli hem de efendi kimliğinde bir çılgındır....

Biz
Ellerimizde gül
Gözlerimizde sızı taşırız
Ah bir bilseniz
Vicdanlarda ne çok yontulup
Ne çok kere ağlarız...

Fakiri doyur
Mazlumu kayır
Gelene buyur
Dersin vatanım...

su, rahmettir.

Velhasıl insan da rüzgarlara kapılmış giden bir toz gibi savrulup duruyor...

Bu bulutlar, her çocuğun düşünde uzanıp da üzerinde uyuduğu uçan pamukçuklardır.

Nasıl ki saman elde etmek için illaki buğday ekmek gerekiyorsa havamızı da temizlemek için ormanlarımızı korumak ve çoğaltmamız gerekiyor

Kuş sesleri cıvıl cıvıl
Günün ilk çamaşırları balkonlarda asılı
Baharın ilk güneşi doğar pencereden
Sevdalar ağız tadında, baharda sevgili
Yatağında uyuklayıp şekerlenen sen
Yola koyulursun,
Ekmeğe ve aşa yeniden

Kusursuzluğa giden yol
Kusurları örtmekten geçer