François Lelord

Toplumsal kaygı, kendimizi başkalarının değerlendirmesine sunduğumuzda bizi saran endişedir. Topluluk önünde konuş­ mak, birçok kişinin bizi beklediği bir odaya girmek, tanımadı­ğımız bir kişiyle konuşmaya başlamak, çoğumuzu kaygılandı­ ran durumlardandır. Ancak bazı kişilerde bu kaygı oldukça yo­ğundur ve gerçek bir fobiye dönüşür.

Günümüzde, gençlerin çoğunluğu için iş dünyası, tartışmasız biçimde kabul edecekleri baskılarla karşılaşacakları ilk yerdir.
Emir altında çalışan birçok kişinin "emir almayı" oldukça zor kabul etmesi ve şeflerinin meşruiyetlerini sorgulamaları, işte bu yüzden şaşınıcı değildir. Üstelik bu genç ücretliler, şeflerinin o yaşta sahip olmadıkları bir bilgi düzeyine de sahipler.

Edilgin-saldırgan kişilikler, bir saygı eksikliği gibi algılanan her davranışa alınganlık gösterirler. Onlardan sert ya da kibirli bir tarzda istekte bulunmak, hemen düşmanlıklarını çekecek­ tir. Bir de, kendinizi onların yerine koyun.

- Çocuklarına gerektiği kadar ilgi göstermeyen, onlara kar­ şı duydukları sevgiyi ve değeri belirtmeyen, güven duygu­ su uyandırmayan anne ve babalar, çocuklarında, yaşamları­nın bağlı olduğu anne babalarına tutunma çabalarını artırmış olurlar.

Bağımlılık insan yapısının bir parçasıdır. İnsanoğlu tam bir ba­ ğımlılık durumunda doğar. İnsanın yaşamı, varoluşunun ilk anından itibaren, kesin olarak çevresine bağlıdır. Sonraki yıl­larda çocukluk döneminde insan, sadece fiziksel açıdan değil, psikolojik gelişiminde de tümüyle çevresine bağımlı kalır.

Depresif kişileri suçlamak çok daha kötüdür, çünkü depre­sif kişiliklerin büyük bir bölümü zaten, bulundukları durum­ dan dolayı kendilerini suçlu hissederler; dolayısıyla bu suçlu­luk duygusuna eklemeler yapmak gereksizdir.

Depresif kişilikler kendileri hakkında pek olumlu şeyler dü­ şünmezler, bu da üzülmelerine yol açar.
Onlara verebileceğiniz en güzel ilaçlardan biri, samimi ol­mak koşuluyla göstereceğiniz saygı ve sevgidir.