Bir şair, en güzel şiirlerini, Beyazıt Kulesinin tepesinde, kendini aşağı atıp öldürmek bunalımları içinde yazdığını söylerse, okurlar şairin bu delice isteğiyle, şiirlerinden daha çok ilgilenirler.
– Peki, üst makamlar size aylık vermeyi unutmuyorlar mı? Yooo... Biz aylık alma işini hiç aksatmamışız ki bizi unutsunlar. Bir iki ay aylık almasaydık, belki unuturlardı. Ama biz her ay aylığımızı alırız.
Şunu da söyleyeyim, içimizde kaytaranımız, daireye gelmeyen, işi asanımız olmaz. İş mi dedim! Ne işi? Bu dairede dokuz yılımı dolduruyorum, işe yarar bir iş yaptığımı hatırlamıyorum. “Yukarı makam” da bizi unutmuş olacak. Var mıyız, yok muyuz, hiç belli değil…