serenayözkan

Eğer bir insanla tanışmak istiyorsan önce onunla bir kelebek yapmalısın, " diye yanıt verdi. Adamın şaşıran bakışını görünce biraz daha gevşiyor ve hakimiyetini yediden kazandığını hissediyor. Ardından konuşmasını sürdürüyor.

Yanındaki adamın kafası allak bullak olmuş bir hâlde gözlerini hiç kaçırmadan bakıyordu ona.

"Kelebekler insanların ruhlarını temsil eder. Karanlık bir ormanda takip etmen gereken şeylerdir. Lakin her kelebeğe bir renk lazım. Seçtiğin renklerle anlam bulur.

Kelebekler bir ormanın derinliklerinde bulunan hayata anlam katar. Eğer birini tanımak istiyorsan kelebeğe verdiği renge bakmalısın."

Bunun üstüne, adam" Sen hangi rengi seçerdin?' diye üstleniyor.

"Kırmızı," diye yanıtlıyor siyahi adam. "Çünkü insanların İçindeki en güçlü renktir kırmızı."

Serenay Özkan

Dükkânlardan geçerken gözüme bir gelinlikçi çarpıyor. Öyle ya Bayram'da teyzemlere gittiğimde de yollar hep gelinlikçilerle dolu. Keşke şu gelinlik dükkânlarının yerini kütüphaneler alsa diye kaç kez geçirirdim içimden. Pahalı elbiselerin, marka ayakkabıların yerini güzel ciltli kitaplar alsa ne kaybederiz ki?

Serenay Özkan

Yaşamın sıkıcı, aceleci tarafıyla ilgilenmekten ne giden baharı ne de gelen ekim ayının tadını çıkarabilmiş, mütevazı bir dairede tek başına yaşayan, işinde başarılı, orta hâlli ve belki de biraz üstü bir yaşam süren kırklarında bir adamım ben.
(Serenay Özkan)
Serenay Özkan

Yaşamın sıkıcı, aceleci tarafıyla ilgilenmekten ne giden baharı ne de gelen ekim ayının tadını çıkarabilmiş, mütevazı bir dairede tek başına yaşayan, işinde başarılı, orta hâlli ve belki de biraz üstü bir yaşam süren kırklarında bir adamım ben.
(Serenay Özkan)
Serenay Özkan

"Hep uyuduğum geceleri sabahlarına kadar görmek istedim. Yahut yaşamın aceleci tarafı buna hep bir şekilde engel oldu. Bu sefer buna izin vermeyecektim. Belki sabahlara kadar değil ama en azından bu gece gecenin hakkını vereceğim."
(Serenay Özkan, Farklı Bir Mehtap)
Serenay Özkan

ÖN SÖZ

Her gün içinde yaşadığımız dünyanın farklı yerlerinden ölüm haberleri geliyor, çoğumuz bunlara karşı gitgide daha az insana benziyoruz.

Sanki içimizde yaşama dair bir kırıntı bile kalmamış, ölümü bekleyen biri ya da birileri yer alıyor.

Yahut bu zanlıların o anki duygu ve düşünceleri, öldürme arzusu bizlerden o kadar da uzak olmayabilir.

Bir insanın içinde birden fazla duygu, his ve düşünce yer alır. karmakarışıklık içinde insan parçalara bölünür lâkin insanları birleştiren en önemli şeylerden biri de bu karmakarışıklık hâlidir.

Bu kitapta sizlere insanın keşfedilmemiş bir yanını tıpkı her gece farklı sergilenen ayın evreleri gibi sergilenmek istendi. Bu sefer bizler yıldız değiliz ayın ta kendisiyiz.

Biraz felsefe, edebiyat ve çokça duygu ve düşüncelerle sizlere takdim ederim.
(Serenay Özkan)



Serenay Özkan
Serenay Özkan

Hışırdayan Dallar

Önce hafiften bir rüzgâr

Aylar kendini hırpalar

Geceleyin ağaçlar

Siyah şal

Sonra sert bir rüzgâr

Aylar gece sayar ve ağaçların dalları

Rüzgârla hışırdıyor dalları

Ama gözleri ölü ve kırmızı.
(Serenay Özkan)
Serenay Özkan Viata

Yalnızlıklar Efendisi

Ben yalnızlığın efendisi
Geceyi saran benim kara serçemdir
Kadiredir bahçelerim gecenin gecesinde
Ben yalnızlığın efendisi
Ölüdür kiraz bahçeleri
Anca dikerler bu bahçeye
Ben öldükten sonra bir kiraz bahçesi
Ben yalnızlığın efendisi
Sarhoşlarım vardır
Birbirindendirler yalancı
Çocuklarım vardır
Üstlerinde kara gelinlik
Işıklar söndü mü?
Şehirlerine bitiverirler
Hele griden maviye gözleri yaşlı mı?
Mehtaplarıma konuverirler
Sabahleyin dağların çimenleri yaralı
Kör bir kuş misali dinler semâ
Dantellerim siyah,
Banklarım yaralı,yalnız
Ben yalnızlığın efendisi...
(Serenay Özkan)
Serenay Özkan Viata