Rabia Arslan

Çok sevdiğim bir Japon efsanesi der ki;
Otobüsü kaçırdıysan belkide bir kazadan kurtulmuşsundur,red yediysen belkide yanlış bir insandan korunmuşsundur,biri hayatından çıktıysa belki gelecek biri için bir yer açmıştır.Hayat ilk başta kötü şans gibi görünen şekillerde bizi aslında korurmuş.

İnsanların yaptığı ve yaptığı halde farkında olmadığı bir yanlış vardır ;hayatta hep sorunsuz ilerlemeye sorunları ortadan kaldırmaya çalışırız ”şu sorunu da kaldırırsam ortadan rahatlayacağım”deriz,ancak bilmeyiz ki hayatta sorunlar bitmez asıl mesele sorunlar karşısında anı yaşamayı bilmektir.

Şu sıralar fark ettim ki her şey her zaman istediğimiz gibi olmuyor. Bir dönem düşük aldığım bir dersin notunu yükseltmeye çalışırken, bu kez yüksek aldığım başka bir dersin notu düşebiliyor. Sonra o düşen dersi toparlamaya çalışırken, ilk yükseltmeye çalıştığım ders gerileyebiliyor. Böylece insan kendini bitmeyen bir döngünün içinde buluyor. İşte tam da bu noktada anladım ki hayat her zaman planladığımız gibi ilerlemiyor; bazen her şeyi aynı anda mükemmel tutmak mümkün olmuyor.

🌷 Anneler Günü 🌷

Sosyal Kitap topluluğu olarak; hayatımıza sevgisiyle yön veren, sabrıyla güç veren ve varlığıyla her şeyi güzelleştiren tüm annelerimizin Anneler Günü’nü en içten dileklerimizle kutluyoruz.

İyi ki varsınız, iyi ki kalbimizdeki en güvenli limansınız 🤍

Gerçek dost, üstünden yıllar da geçse bir “alo” ile kaldığı yerden devam edebilendir…
Sanki zaman hiç araya girmemiş gibi, ne bir yabancılık ne bir mesafe hissi olur.

Gerçek dost, “neden aramadın?” diye hesap soran değil;
“iyi ki aradın” diyerek kalpten sevinen insandır.

Ve aslında gerçek dostluk, sürekli konuşmakta değil…
Hiç konuşmasan bile kalbinin bir köşesinde onun hep aynı sıcaklıkla durduğunu bilmektir.

Hz. Yusuf Mısır’da sultan olduktan sonra, onu kuyuya atan kardeşlerini affetmişti; ama onları sarayının içine almamıştı. Çünkü affetmek başka, yeniden aynı yakınlığı kurmak bambaşkadır. Bazı insanları affedebiliriz ama herkesi tekrar hayatımızın merkezine alamayız. Çünkü güven bir kere kırıldığında, eski haline dönmesi gerçekten zordur.

Geçmez dediğin kaçıncı günün yarınındasın?
Yine toparlanacaksın, hiç dağılmamış gibi…
Ama önemli olan o zor anında yanında kimin olduğu.
Bir mezarın başında sırtını kim sıvazladı,
ya da hastane koridorunda kim seninle birlikte dua etti?

Zor günler geçer…
Ama yanında olan unutulmaz.
Çünkü vefa, en güçlü bağdır.

Haftanın şiiri;
BAYRAK

Ey mavi göklerin beyaz ve kızıl süsü,
Kız kardeşimin gelinliği, şehidimin son örtüsü,
Işık ışık, dalga dalga bayrağım!
Senin destanını okudum, senin destanını yazacağım.

Sana benim gözümle bakmayanın
Mezarını kazacağım.
Seni selâmlamadan uçan kuşun
Yuvasını bozacağım.

Dalgalandığın yerde ne korku, ne keder...
Gölgende bana da, bana da yer ver.
Sabah olmasın, günler doğmasın ne çıkar:
Yurda ay yıldızının ışığı yeter.

Savaş bizi karlı dağlara götürdüğü gün
Kızıllığında ısındık;
Dağlardan çöllere düştüğümüz gün
Gölgene sığındık.

Ey şimdi süzgün, rüzgârlarda dalgalı;
Barışın güvercini, savaşın kartalı
Yüksek yerlerde açan çiçeğim.
Senin altında doğdum.
Senin altında öleceğim.

Tarihim, şerefim, şiirim, her şeyim:
Yer yüzünde yer beğen!
Nereye dikilmek istersen,
Söyle, seni oraya dikeyim!

Arif Nihat ASYA

Bence sevgi sadece aşk değil.
Ailemizin bize verdiği o sıcacık his de sevgi.
Hayvanlara duyduğumuz merhamet de sevgi.
Kitap okumayı sevmek bile aslında bir sevgidir.
Arkadaşlarımızla olan bağımız da sevgiden başka ne olabilir ki?

Bazen bir gülüşte, bazen küçücük bir “iyi ki varsın”da gizlidir sevgi.