Kübra Topay

Zaten küçüklüğümden beri saadeti israf etmekten korkar, bir kısmını ilerisi için saklamak isterdim...

Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.

İpeksi bir sessizliğe büründük, Bir hayat, mahçup ve duru. Rabbim gülleri ve sessiz harfleri koru.

Çocuklar boyama kitabı değildir. Onları en sevdiğin renklere boyayamazsın.

Özü sözü doğru olanların ortak yönü de budur; Karşısındaki kişinin de içten konuştuğunu sanırlar.

Geçmişimin geleceğimi şekillendirmesine izin vermeyeceğim...

İnsanlar çocuklarının hayatını mahvedecekse onları doğurmasalar daha iyi değil miydi

Konuşacak bir şey bulamayınca, susmamız da ruhlarımızın işine yarıyordu.

Sevilen kadın bütün dünyaların en güzeli değil midir?

Manevi acıların mutlak bir ölçüsü yoktur, ruhların duyarlılığıyla orantılıdır bu acılar.

Aynaya bakınca karşımda, içinde yaşanmışlıkları gizleyen hüzünlü gözlerle bana bakan bir kız gördüm.