Abdurrahman Seyhan

Her yazdığım kitaptan sonra bu sefer, “Tamam, yeter.” diyorum. Çünkü yoruluyorum. Bir yandan mesleğim, diğer yandan web sitesi, mobil uygulamalar, Instagram, YouTube... Yetişiyorum, çok şükür.

Öğrencilerim ve diğer tüm öğrenciler için, meslektaşlarım için elimden geleni yapıyorum ama işte, bir yere kadar...

Sonra boyun düzleşmesi, sırt düzleşmesi, fıtık ve ağrılar...

Hiçbiri gözümde büyümüyor çünkü öğrencilerimin gözlerindeki mutluluk, o yorgunluğu unutturuyor.

Kitaplar da aynı şekilde. Kimse okumasa da okuyan bir iki kişinin hayal dünyasına dokunmuş olmam bana yetiyor.

Gücümün ölçüsünde yazmaya devam edeceğim.

Yani projem, çocuk kitapları çıkarmak olacak. Birincisi çıktı, çok şükür. Abdül ve Çamurşekin Maceraları

İkincisi yayınevinde incelemede.

Ve üçüncüsünü yazıyorum şu an. Seri şeklinde olacak.

Sosyal kitapta çok güzel güncellemeler oluyor.
Ama
Bir an önce şu tıklanma sorunlarına çözüm bulsalar çok güzel olur. Nerdeyse hangi sayfayı açsan başka bir sayfaya geçiş yapılamıyor.
Bu bir eleştiri değil. Severek kullandığım uygulamaya öneri.

"Nereye gidiyorsun?" dediler. "Kendime," dedi.

Bu penguen rotasını şaşırmadı, o bir tercih yaptı. Sıradanlığın güvenli kollarındansa, belirsizliğin şiirini seçti. Yazmak ve okumak da böyle bir eylem değil midir?

​Sıradan olandan sıkılanlar için. Başka bir yolculuk mümkün. 👇

Abdurrahman Seyhan
Virga Yağışları Aşkın Yolculuğu