Anamdır, başımın kıymetli tâcı O çekti, doğurana kadar acı Beni doğururken, çekti sancı Bende artık, oldum bir ana'cı
Ey saçlarına, ak düşmüş annem Helalleşelim ki, yerim olmasın cehennem Her zaman, elinden öperim annem Canından bir parçayım, bir tanem
Üzülür, bana diken batsa Düşerken gelse, elimden tutsa Hastalandığım da, canıma can katsa Derdi kederi alıp, uzaklara atsa
Var mı ? anasından uzakta olan İşte odur, gözleri yaşla dolan Varsa, ne kadar sevdiğimi soran Ölçülür mü ki, teraziyle falan
Değil mi? Cennet ayaklarının altında Onlar ki, gönüllerimizin yüce tahtında Büyüyene kadar, taşırdı sırtında Sıkıntılarımıza üzülür, dertlenirler aslında
Anadır, gecesini gündüzüne katan Kendinden vazgeçip, büyütüp okutan Açlığını belli etmeden, yaşatan Gerekirse, ateşe bile kendini atan
Onlardır, uzaklara bakıpta dalan Evlâdım gelecek diye, ismini anan Elindeki imkânlarını, bize sunan Evliliğe hazırlayıp, yuvamızı kuran
Eğer senin yanındayken yaşlanırsa Hayır duâsını alırsın hastalanınca Mahşerde de eğer, kendini kurtarınca Mutluluğu buldun, cennete varınca
Bazılarına da yazık, diliyle taşlar Her gün üzer, incitir haşlar Eğer, gözünden akarsa yaşlar Boşa gitti desene, bunca uğraşlar
Ağlarsa zaten, canım anam ağlar Gayrisi gösterişle, kendini dağlar Başına düştüğü zaman, aklar Yaşlandığı zaman, annemi anlar
Annesi ölenlere, dilerim rahmet Yaşayıpta, geride kalanlara selamet Herkes kıymetini bilsin bir zahmet Rabbim cümlemize etsin merhamet