Kitap ilginç bir fikirle başlıyor: Çok yavaş yaşlanan bir adamın yüzlerce yıllık hayatı. Başlangıçta merak uyandırıyor ama bazı yerlerde tempo düşüyor. Özellikle orta bölümlerde hikâye biraz uzuyormuş gibi hissettirebiliyor. Yer yer duygusal derinlik çok güzel verilse de bazı karakterler yüzeysel kalmış.
Zaman, yaşlanma ve yalnızlık temasını farklı bir şekilde anlatıyor Ana karakterin yalnızlığı ve sevdiklerini kaybetme korkusu etkileyici.
Dili sade ve rahat okunuyor, ağır değil.
“Aslında hayatı yaşamak için anda kalmak gerekir” fikrini güzel veriyor.
Felsefi tarafı olan ama sıkmadan okunan bir roman. Çok aksiyon bekleyenler için yavaş kalabilir; duygusal ve düşündürücü hikâyeleri sevenler için ise güçlü bir kitap diyebilirim.