Senin için büyüdüm, kendim için küçüldüm.
Senin için kocaman oldum hep, sabırlı, sakin, güçlü, anlayışlı.
Bir gün bakarım sandım, görürsün içimdeki o yanan yeri.
Ama sen gözlerini hiç kaldırmadın benim dünyama.
Ben seni büyütürken avuçlarımda, kendimi unuttum bir kenarda.
Şimdi kendime dönüyorum ama döndüğüm yerde ben yokum.
Senin için büyüdüm, kendim için küçüldüm.
Acının hesabı böyle tutuluyormuş meğer.