Gecenin tam ortasında, yalnızlığın derinliğinde,
Bir adım atıyorum, sessizlik ayaklarımı ölçüyor.
Kalbimde eski bir şarkı çarpıyor,
Kırık bir aynada kendi gözlerimi buluyorum.
Rüzgârın taşıdığı bir kelime sana ait,
Ama ellerim onu tutamıyor,
Ve her nefeste eksilen zaman,
Bir anıyı daha gömüyor içine sessizliğin.
Sevgi, hiç ulaşamadığım bir pencere;
Bakıyorum, ama dokunamıyorum,
Ve ben, gecenin göğsüne yaslanmış,
Kendi gölgemle konuşurken,
Sana dair her şeyi hem hatırlıyor hem unutuyorum.