Viata
Gece ağaçların dalları kefen sayarmış
Aysa üstte çiçekleri
Ak gül elimde
Sokaklarda sürünmüş bir hilal
Yürüyorum rıhtıma karşı
Bir gül attım boğaza
Yaprakları sarı
Yürüyorum rıhtıma karş...
Gece ağaçların dalları kefen sayarmış Aysa üstte çiçekleri Ak gül elimde Sokaklarda sürünmüş bir hilal Yürüyorum rıhtıma karşı Bir gül attım boğaza Yaprakları sarı Yürüyorum rıhtıma karşı Geceye bir örtü Sarı Bir gül öpülmemiş Sarı Bir rüzgâr esti sarı, sarı Ellerimdeki kan mı gül Yoksa yerlere sürünmüş hilal mi kesilmiş sarı?
imgelerle dolu bir metin. Sarı gülün tekrar tekrar vurgulanması, hem masumiyetin hem de kırılganlığın sembolü olmuş. Hilalin sürünmesi ve kanla birleşen imgeler, okuyucuda hem hüzün hem de merak uyandırıyor. Yazarın dili, rüya ile gerçek arasında bir köprü kurarak okuyucuyu kendi içsel yolculuğuna davet ediyor.
