Ansızın bu dünyada hiç yaşamamış olduğu hissine kapılması onu şaşırtmıştı. Bu doğruydu. Hiç hayatını yaşamamıştı. Hatırlayabildiği çocukluk döneminden beri yaptığı tek şey sadece sabretmekti.

Her şey bana yabancı geliyor. Sanki bir şeylerin arka tarafına geçmişim gibi. Kulbu olmayan bir kapının ardındaymışım gibi…

"Nasıl bir yüz? Kimin yüzü?"
"Hep farklı.
Bazen çok tanıdık,
bazen ilk kez gördüğüm yabancı bir yüz...

Normal olmak, çoğu zaman en büyük çılgınlıktır.

Ona o dingin barışı hissettiren mutluluk, geri dönüşe kapanmıştı.