İnsanlar anlamadıkları şeylerden korkarlar. Bilinmeyen bizi ürkütür.

"Bence kalbi buz gibi. İçindeki bir şey kırılmış..."

Sevdiğimiz bir kişinin elini tutmak bile stresi azaltan güçlü bir ilaçtır.

Tanıdık deneyimlere karşı tolerans geliştirmezsek, bunlar bize her zaman yeni ve potansiyel olarak başa çıkılmayacak olaylar gibi görünür.

Çocuklar dirençlidir. Düzelirler. Tam aksine, çocuklar yetişkinlere kıyasla travmaya karşı daha savunmasısır.

Dürtülerimizi kontrol etmeyi ve karar vermeyi ilk olarak etrafımızdaki kişilerden bazen gayet açık ve net derslerle, bazen de örneklerle öğreniriz.

Bütün insanlar insancıl değil.

Benim için şimdiki zamanı anlamak, geçmişte neler olduğunu bildiğim vakit her zaman daha kolay olmuştur.