"İnsan, gençlikte kendi kendini ne kolay avutur."

"Saadet mi insanda böyle bir şey meydana getirirdi; yoksa bu bilinmez ümit mi saadete tam kıvamını verirdi?"

"Fakat Bir an geliyor ki, iddia ettiğim perişanlığa rağmen dümeni elimden bırakmadığımı; o düşünceleri, garip bir sessizlikle, muayyen hedeflere doğru sürerek aşındırmaya ve korktuğum bir tehlikeyi önlemeye savaştığımı dehşetle görüyorum."

"Gövdemin için iyi pişmemiş somun gibi oturmuş, ağır kaderimle ne kadar yorgundum."

"Böyle müstesna çöküntü zamanlarının karakteristiği, kendini olduğu gibi bir takım serseri düşüncelerin dalgalarına bırakmaktır gibime gelir. Onlar, artık insana nereye isterlerse oraya sürüklerler, çarparlar."

"Holdeki köşemde, kendimi bir istasyonda ne zaman, nereden geleceği ve nereye götüreceği bilinmeyen bir treni bekleyen bir yolcu gibi görmekten kurtulamıyordum."

"Gariptir ki aşk geçer; fakat başladığı yerlerde izi kalır."