Faust

Herkes ancak kendi benliğinin farkında!

Mankafalar sizi! Rahatlatıcı, hoş bir oyunu bile
Görüyorsunuz katı gerçek diye.
Neyinize gerek gerçek sizin? Boş hayallerin
Yapışıyorsunuz eteğine.

Sarılmaz kimse kavuşunca arzuladığına,
Arar daha fazla arzuladığını budalaca.

Kadının doğası zira
Yakın akrabadır sanatla.

Cezalandırılmayan hâkim,
Birlik oluyor sonunda suçluyla.

Düşün, kavrayacaksın daha iyi:
Renkli bir yansımadır yaşam.

Doğrusu, hissetmiyorum hiçbir şey ben!
Hüküm sürüyor kış benim bedenimde.

Herkesin yaşamı kendine!

Çare bulamayan aptal kafalar,
Hemen ölümü düşünmeye başlarlar.
Yaşasın cesareti elden bırakmayanlar!

Ah, anılar öldürüyor beni!