En Hüzünlü Eylül

Acı kendisini en çok da yalnız kalındığında hissettiriyor.

Gazeteler sabun köpüğüdür. Sadece sıradan insanlar gazetelere itibar ederek düşünce geliştirirler.

İktidarın besleyip büyğttüğü bir dernek demek, onun ayak işlerini yapacak insan malzemesi demekti.

Kötü kötüdür. İyi iyidir. Öyle değil mi? Bizde değil. Benden olan iyidir, geri kalan herkes kötüdür.

Bu topraklarda genç insanlar, kendilerinden önce işi berbat etmiş büyüklerinin pisliklerini temizlemek için, daha gözlerini açar açmaz bataklığa dalıyorlar.

Yüz yıldır gün yüzü görmedi
bu memleketin çocukları.

Kendi vatanında, kendine ait bayrağın altında özgür yaşayan bir ulusun çocukları olarak,
yaşamak hafife alınacak bir durum da, duygu da değildi kuşkusuz.

Ülkeyi yöneten hükümet, halkını bu kadar zora sokarda oylarını yüzde beş oranında nasıl arttırırdı.

Ne hikmetse, herkes olup biteni kendi cephesinden anlatıyor. Böyle olunca, tarih politikaya ve çıkarlara alet edilmiş oluyor.

Bazen "Kalakaldım!" ya da "Nutkum tutuldu!" deriz ya, tıpkı öyle.