Mutluluk, çoğu kez mutluluğu yaşayacağımızdan emin olduğunuz ama o anın henüz gelmediği bir sürede yaşananlar mıdır? Mutsuzluk da benzer biçimde bir mutluluğu yaşamaya başladığınızda hemen sonra o sürenin sonuna geleceğinizden emin olmakla başlayan bir süreç midir? Çok çelişik değil mi? Bazen harika bir kitabın ortasında ne kadar sayfa kaldığına bakarım; daha çok vardır ve dolayısıyla yaşayacağım da daha çok mutluluk vardır. İşte o an büyük bir mutluluktur. Ama sona doğru yaklaştığınızda, o mutluluğun biteceğinden emin olduğunuzda, içinizi bir burukluk kaplar: Bitti işte! Başka hangi kitap size böyle saracaktır bir daha? Garip bir huzursuzluktur bu. Ancak yanınızda, aklınızda daha birçok güzel, henüz okumadığınız kitap olduğunda bu huzursuzluğu yenersiniz. Elinize yeni bir kitap alırsınız, biraz karıştırırsınız, orasından burasından okursunuz. İşte yeni bir mutluluk kapısı daha açılmak üzeredir. Yeni bir kitaba başlamak duygusunun verdiği mutlulukla çok az şey yarışabilir.
