Belki Bir Gün Uçarız

Özlemekler bilhassa yalnız kaldığınızda gelir suratınıza kürekle vurur.

...unutuyor insan tabii. İnsan her şeyi unutuyor. Daha önce kimsenin ölümünü görmemiş, canının bazı parçalarını gömmemiş gibi yaşayıp gidiyor.

Birkaç kez fişimi çektiler. İçimde elektrikler kesildi yani, küt diye!

Sonra geçer. Geçiyor çünkü.
Yerine başka şeyler geliyor.

Çünkü bilirsiniz, takvimlere bakarak tayin edilen zaman sadece buz gibi bir matematiktir. Oysa özlemekler sayılmaz. Özlemekler bilhassa yalnız kaldığınızda gelir suratınıza kürekle vurur.

Dünya yalandı. Hatta “Adaletin bu mu ulan”dı.

Her şey bir anda olmadı. O zamanlar öyle olmazdı zaten. Birkaç kez fişimi çektiler. İçimde elektrikler kesildi yani, küt diye!

Açmadım telefonları.
Çişim vardı.
İdrak ile idrar arasında bu kadar organik bir bağ olabileceğini o zamana kadar düşünmemişim.

Mizacım ters ya, hep ondan kaybediyorum..

Birkaç kez fişimi çektiler. İçimde elektrikler kesildi yani, küt diye!