Mark Twain

1. Kısa Genel Çerçeve
Tom Sawyer, 19. yüzyıl Amerika’sında geçen, çocukluk, özgürlük ve toplum baskısını anlatan bir romandır. Yüzeyde bir çocuk macerası gibi görünür; derinde ise ahlak, ikiyüzlülük, birey–toplum çatışması vardır.
2. Tom Sawyer Kimdir?
Tom:
Kurallara uymakta zorlanan
Hayal gücü güçlü
Kurnaz ama kötü niyetli olmayan
Özgürlüğü seven bir çocuktur
Tom’un en belirgin özelliği:
Kurallara karşı gelmesi değil, kuralları kendi lehine çevirmesidir.
3. Tom’un Dünyası: Özgürlük – Disiplin Çatışması
Romanda iki dünya vardır:
a) Yetişkinler Dünyası
Kurallar
Ahlak öğütleri
Ceza
b) Çocuklar Dünyası
Oyun
Macera
Hayal
Anlık kararlar
Tom bu iki dünya arasında sıkışır.
4. Ünlü Badana Sahnesi Ne Anlatır?
Tom’un çiti boyama sahnesi sadece komik değildir.
Bu sahne şunu gösterir:
İnsanlar, kendilerine zorunlu sunulan şeylerden kaçar;
özel ve değerli gibi sunulan şeylere yönelir.
Bu:
İnsan psikolojisine dair güçlü bir gözlemdir
Tom’un zekâsını gösterir

Ahlak Meselesi
Roman şu soruyu sorar:
“İyi olmak, kurallara uymak mıdır?”
Tom:
Bazen yalan söyler
Bazen kaçar
Bazen kuralları çiğner
Ama:
Vicdanı vardır.
Mark Twain şunu ima eder:
Gerçek ahlak, kör itaatten değil, vicdandan doğar.
6. Korku, Suç ve Cesaret
Cinayet sahnesiyle roman bir anda karanlıklaşır.
Burada:
Tom korkar
Susar
Vicdan azabı çeker
Sonunda konuşması şunu gösterir:
Cesaret, korkunun yokluğu değil; korkuya rağmen doğru olanı yapmaktır.
7. Toplum Eleştirisi
Twain, kasaba hayatını eleştirir:
Dindarlık gösteriştir
Yetişkinler ikiyüzlüdür
Çocuklar daha samimidir
Bu yüzden roman:
Çocukları değil, yetişkinleri eleştirir.
8. Romanın Tonu
Mizahi
Eleştirel
Yer yer karanlık
Ama asla:
Vaaz verici değildir
9. Sonuç (Toplantıda söylenecek net cümle)
“Tom Sawyer, çocukluğun özgürlüğünü anlatırken yetişkin dünyasının ikiyüzlülüğünü eleştiren bir romandır.”

Mark Twain’in İnsan Nedir? adlı eseri, insan doğasını sorgulayan felsefi bir diyalog şeklinde ilerler. Yazar, insanın özgür iradesi olup olmadığını, davranışlarının gerçekten bilinçli mi yoksa sadece çıkar temelli mi olduğunu tartışır. Twain, keskin zekâsı ve ironik üslubuyla insanın bencil, çıkarcı ama aynı zamanda meraklı ve çelişkili bir varlık olduğunu gösterir. Kitap, okuru hem düşündürür hem de kendi doğasıyla yüzleşmeye davet eder.