Lev Nikolayeviç Tolstoy

İvan Ilyiç'in Ölümü-Tolstoy Yorum: 'Nasıl yaşamam gerektiğini anlamaya başladığımda, nasıl ölmekte olduğumu gördüm' der Leonardo da Vinci. Ölmek kötü bir şeydir. Ama yaşayamamak ölmekten daha kötüdür. Roman bir cenaze sahnesi ile başlıyor. Bizim buraların cenazelerine benziyor Hristiyan ritüelleri dışında. Evdeki cenaze bir kaç kişinin dışında kimsenin umrunda değildir aslında. Hatta ölünün yakınlarının bile. Bu sahneden sonra tabutta yatan Ivan Ilyiç'in hem kitabın hacmi olarak hemde yaş olarak fazla sürmeyen hayat hikayesi anlatılıyor. Kağıt üzerinde güzel bir yaşamı ve ailesi olsada Ivan aslında hiç mutlu değildir. Yakalandığı önceleri basit sandığı hastalık onu ölüme sürüklerken sadece maddi olarak değil manevi olarakta yokolduğunu düşünen Ilyiç' in maddi manevi acılarını kimse dindiremez. Camus' un 'Yabancı' romanındaki derin yalnızlık bu romanda da kendini gösteriyor. Bu romanda tek fark kalabalık aile içinde çekilen bir yalnızlık olması. Çok iç açıcı bir hikaye değil ama insanların vurdumduymazlığını , ikiyuzlülüğünü tokat gibi büyük bir ustalıkla anlatması bakımından okunması gereken bir eser diye düşünüyorum. Birde Tolstoy ne de olsa boş kitap olsa yine okunur. Kalın sağlıcakla. Bol kitaplı günler dilerim

Insan Neyle Yaşar? -Tolstoy Yorum: Tolstoy'un hikayelerinden derlenmiş bir eser bu. İçinde kitaba ismini verende olmak üzere irili ufaklı 6 tane hikaye bulunmakta. Yalın ama etkili bır anlatımı var. Genellikle sevgi, fedakârlık, hoşgörü gibi insani erdemlerin önemini anlatıyor. Birazda dinsel moriflerle bezenmiş. Toplumsal yapının önderi olma görevini mânen üstlenmiş gibi görünen Tolstoy Rus toplumsal katmanlarını ve yaşadığı dönemin havasını da ustaca yansıtmış. Dostoyevski ile Tolstoy arasında bır seçim yapmam gerekirse canlandıran tasvirleri nedeniyle Dostoyevski biraz daha ağır basar. Ama basit , etkili anlatımı ve sağlam kurgusu ile Tolstoy'unda hakkını vermem lazım. Tolstoy'un tarzı hakkında fikir veren bu eseri istisnasız tüm kitap dostlarına tavsiye ederim

İş Bankası Kültür Yayınları'ından okudum bu kitabı. İçeriğinde üç değil, beş hikaye mevcut. Tipi, Luzern, Yemelyan ve Davul, Üç Mesel, Üç Soru isimleriyle konu bakımdan birbirlerinden çok farklı, iletmek istediği mesajlar bakımdan ise benzer ana fikirleri içeriyorlar.

İnsan ilişkileri, çıkarlar doğrultusunda topluma yabancılaşma, sınıflaşma, iyi, kötü ve âhlak üzerine yazarın öz görüşlerini kapsıyor her hikaye.

Akıcı ve kısa olmasıyla özellikle odaklanma sorunu yaşayan okurlara tavsiye ederim.

Kitabın Adı: Şeytan - Peder Sergi
Yazarı : L. N. Tolstoy
Yayınevi : @isbankasikulturyayinlari
Türü : Öykü
Basım Yılı: 2024
Sayfa Sayısı : 112 Sayfa

Düşünceler : Tolstoy ( 1828-1910 ) Savaş ve Barış, Anne Kareina gibi ölümsüz eserlerin bize kazandıran Dünyanın An Büyük yazarlarından birisidir. Eserlerini dikkatle ve zevkle okurum.

Bu eseri yazarın birisini 1889 yılında yazdığı Şeytan öyküsü ile 1890 yılında başladığı yazılması yıllar süren Peder Sergi öykülerinden oluşuyor.

Şeytan öyküsünü 10 günde bitiren yazar karısının bulmasından çekinerek öyküyü saklar. Yıllar sonra karısı bu öyküyü bulur ve aralarında sıkı bir kavga yaşanır. Çünkü otobiyagrofik ögeler taşıyan öykünün konusu bir aldatma hikâyesidir.

İkinci öykü Peder Sergi ise Tolstoy 'un bir manastır ziyaretindeki olumsuz deneyimlerini baz alarak yazdığı bir öyküdür.

Iki öykünün kahramanı da idealist ,kültürlü erkeklerdir. Amaçları uğruna hayata dört elle sarılırlar. Ancak insanın doğasında yer alan günah içgüdülerine dayanamaz ve işledikleri günahların diyetini ödemeye çalışırlar.

İnsan ,aile ,toplum gibi değerler üzerinden günah olgusunu sorgulayan öykülerin ,insanların zaaflarını ve zayıflıklarını da gerek ahlak gerekse din ekseninde irdelemesiyle öyküler adeta bir manevi sorgu mekanizmasına dönüşüyor.

Gücünü dilinden , duyguları günümüze taşıma başarısından ve tabi evrenselliğinden alan bu güzel öykü kitabını herkese zevkle tavsiye ediyorum

Hacı Murat, Tolstoy’un hayatının son dönemlerinde kaleme aldığı, fakat sanki bir ömür boyu süzülüp damıtılmış gibi olgun bir eserdir. Burada sadece savaşın gürültüsü değil; onur, sadakat, ihanet ve özgürlük gibi evrensel değerler bütün çıplaklığıyla işlenir. Okur, Hacı Murat’ın güçlü kişiliğinde hem bir kahramanı hem de kırılgan bir insanı bulur.

Tolstoy’un doğayı anlatmadaki ustalığı, bu romanda Kafkasya’nın dağlarını, bozkırlarını ve karanlık gecelerini bir tablo gibi gözler önüne serer. Her sahne, hem görsel hem de duygusal bir yoğunluk taşır. Hacı Murat, sadece bir roman değil; tarih ile insan ruhunun birleştiği unutulmaz bir edebi şölen olarak edebiyat tarihindeki yerini alır.

“Kalbinizde Allah’ın nuru vardır, onun da adı da vicdandır”
Tolstoy
Rus yazarı L.N. Tolstoyun Hz. Muhammede hayranlığı ilk peygamberimizin hadislerini okuması ile kazandırmış. Kendiside bu inceliği yakalamış ve insanlara daha çok duyurmak adına bu eseri paylaşmış.

Tolstoy, Itiraflarım isimli bu kitabında kendi hayatında yaşadığı birçok şeyden ve felsefi düşüncelerinden bahsediyor. Bu düşünceler ve sorgulamalar daha çok tanrı inancı ve hayatın anlamını aramakla ilgili.

Hayatla ilgili birçok çıkarım yapmanızı sağlayacak akıcı bir kitap. Herkese öneririm.

Biz her şeye,
esirgeyen ve bağışlayan,
çokça esirgeyen ve çokça bağışlayan,
hep esirgeyen ve hep bağışlayan
Rabbin adıyla başlayan adamlarız Anna...
Tarık Tufan

Tolstoy ’un Anna’sınında okuyucunun kendinden izler bulacağı ve bitirdiği zaman “iyi ki okumuşum”diyeceği başyapıt…

Eserde Tolstoy kitabın adını taşıyan baş karakter Anna Karenina ’nın hayatına dair yansıttığı ayna muazzam, ”her insan bir alemdir” sözünün roman aracılığıyla edebiyata yansıması gibi,her karakteri nakış nakış izlemiş yazar. Eseri okurken

Tolstoy ‘un kaleminde kelimeler manaya dönüşmüyor adeta süzülüyor manasına bir ahenk katıyor diliyle, bundan ötürü eserin hacmi gözünüzü korkutmasın çok akıcı ve anlatısı yormuyor.

Hayatta herşeyin bir sonu vardır, duygularında sonunun geleceğini yazar anna karenina ve çevresindeki insanların hayatlarına dokunarak anlatıyor. eserdeki Karakter analizlerinden ayrı ayrı okurken haz alacağınız ,duygularını, düşüncelerini hatta karakterlerin mimiklerinin halini tahayyül ettirecek, ruhundaki sızılara, derin çalkantılı süreçlerini ince ince işlenmiş bir üslupla anlatılması bir yazar için muazzam kelime işçiliği.

Dünyanın edebiyat tarihinin gelmiş geçmiş en iyi yazarların birisi Tolstoy ve dünya klasikleri içinde aşk romanları rafının en Nadide köşesinde yer alan Anna karenina. Aşk ve ahlak konusunun ağırlıkla yön verdiği romanda Aşkı yargılayan insanların zihnindeki mahkemelere, yargıca, savcıya ve avukata gerek olmadığı aşkın mantıkla yürümediğini bunun başkalarının yargısında yeri olmadığını, kişinin aldığı karar yanlış olsa bile onun doğrusunu olduğunu ve bu “doğruya” saygı çerçevesinde bakılması gerektiğini çok özel bir ahlaki dille anlatıyor.

Kişinin duygularıyla ve vicdanıyla olan terazisine karışmanın kimsenin haddine olmadığını,sınırların nerelerde çekilmesi gerektiğini çok ayan beyan anlatıyor yazar…

Klasiklerin yeri bende ayrıdır, ağırlık olarak klasik okumaya çalışıyorum ve kattıkları itibariyle kesinlikle klasiklere kendinizden yer açın. Zihin deryanızdaki mana dağarcığına bereket katacağından şüpheniz olmasın.

Anna deyince aklımıza gelen Tarık tufan şiiriyle giriş yapmak istedim.Kitabı Biraz daha anlatabilir , incelemeye vakit ayırabilirim fakat d’okunacak çok kitap var..

Keyifli okumalar herkese…

Kitapta asıl anlatılan bir aşk ve pişmanlık hikayesi gibi görünse de aslında daha çok öne çıkan başka mezvular göze çarpıyor. Insanları hapise atmanın, idam etmenin etik yanı ve olumsuzluğu anlatılıyor. Ayrıca kitabın sonuna doğru yazar, çocuk kitaplarında gördüğümüz türde bir öğüt vererek Hristiyanlık'ı ve Kutsal Kitap'ı övüyor. Bu kısım biraz zorlama reklamcılık gibi hissettirdi doğrusu. Zaten ikinci alıntıda da açıkça insan yasalarını reddedip tanrının yasalarına uymanın doğruluğunu imâ ediyor.

Bunlar bir yana, prens Nehlidov'un karakterinde gerçekten çok düzgün şekilde yazılmış bir gerçekçilik vardı. Klişe aşk romanlarındaki gibi bir kadının peşinden kör bir şekilde koşan aşıklardan ziyade, bu yolculukta bazen pişmanlığından dolayı vicdanını dinleyip Maslova karakterine yardım eden, bazen de tüm servetini ve varlıklı hayatını bu yolda harcamanın tereddütünü yaşayan gerçek bir insan okuyoruz. Vicdanımızla çıkarlarımız arasında kaldığımız zaman hissedeceğimiz olağan duygular hiç sığ olmayan bir şekilde karakterin davranışlarına yansıtılmış.

Ayrıca her karakterin hikayesine birkaç paragraf ayrılması da kitabı biraz uzatmış ama bence yerinde bir karar olmuş. Diğer karakterlerin yaşadıklarının da prensin üzerindeki etkisini anlamamızda faydası var gibi duruyordu.