İzzet

Ân oluyor bir garip duyguya varıyorum;
Ben bu sefil dünyada acep ne arıyorum?

Bekliyorum
Öyle bir havada gel ki,
Vazgeçmek mümkün olmasın...

Beklerim, Yusuf’u kuyudan çıkaran Mevla bir gün olur bize bakmaz mı dersin! Bir gün olup bizim üstümüze de bir gün doğmaz mı dersin?

Ne yaparsın ki hayat… Mücadeleye mecburuz.

İnsan olmak başka iş, insanlık başka iş.

Her tepenin başından yepyeni bir gün doğacak. Allah birdir ama kapısı bin…

Her insan ettiğini bulur...

İnsanları sözleriyle değil, hareketleriyle ölç! Ondan sonra da arkadaş olabileceğin insanı seç.

Konuşan insan, öyle kolay kolay dertten ölmez. Bir insan konuşmadı da içine gömüldü müydü, sonu felakettir.

İnsanoğlu bu, kimin içinde ne var bilinmez...

Yapayanlız dolanıyor bu çağın insanı.
Çünkü birlikte yürüyecek kadar
güvenmiyor kimse birbirine.

Kitaptan değil kitapsızlıktan korkmalıyız.

Hangisi daha iyidir,kolay elde edilmiş bir mutluluk mu,yoksa insanı yücelten acılar mı?

Herkesin, psikolojik anlamda son derece duyarlı olduğu “yaralı” yerleri vardır.

Korku ve öfke bizi intikamcı, fırsatçı, adaletsiz yapabilir ta ki merhamet eksikliğinden hepimiz zarar görene dek... Unutmayalım ki başkalarını kurban ettiğimiz ölçüde kendimizi de mahkum ederiz.

İnsanın zihni neyle meşgulse rüyasında onu görür.

Anladım işi, sanat, Allah'ı aramakmış;
Marifet bu, gerisi yalnız çelik - çomakmış...