Canan

Lovecraft serisi 5.kitap,

Kızıl Panda Yayınevi'nden aldığım setin beşinci kitabını da bitirdim. Diğer basımlar eklenmediği için bu gönderiyi Alfa basımın altına eklemek durumda kaldım.

Elimdeki mevcut yayinevinden çıkarılmış kitapta iki farklı hikaye yer alıyor; Dunwich Dehşeti ve Duvardaki Sıçanlar. Iki hikayenin da ana ögeleri mitolojik yaratıklar ve Lovecraft'in hayal gücüyle yaratılmış imgesel varlıkların harmonisinden oluşuyor. Bence dengeyi muhteşem yakalamış. Aztek tanrıları bir yana, uydurulmuş canavarlar bir yana, karışımı tamamıyla doğal bir akıcılığa sahip. Zorlama korku elementleri eklemek için abartı dehşet hikayeleri yerine, yaşanmış hikaye tadı veren, karakterlerin hayatı hakkındaki detaylara da değiniliyor.

Tavsiye edeceğim bir kitap olsa da bir önceki kitap kadar sevdiğimi de söyleyemeyeceğim.

Lovecraft serisi 4. kitap,

Yine harika bir kitap bitirdim. Dürüst olmak adına Lovecraft'ın hikayeleri -azıcık- aynı tadı veriyor. Yolculuk, korkunç bir tarih, doğaüstü kadim yaratıklar, gizemli mesajlar, bunlara tapan insan güruhu...

Plot aynı olmasa da kitabın genel yapısı, ilerleyişi bence hemen hemen aynı. Tabii ki bu kadim yaratıklar değişiyor, karakter profilleri değişiyor ama kişilikleri bana farklı gelmedi hiçbir kitapta. Sanki farklı karakterler yaratmamış da kendisini protagonist olarak merkeze alıp fantastik düşlerini yazıya geçirmiş.

Bu tabii ki yazarın kalitesini azaltmıyor çünkü subjektif bir eleştiri, hatta salt çıkarım. En beğendiğim hikayeler arasında ikinci oldu Innsmouth gizemi.

Öncelikle bu sene belirlediğim kitap hedefime ulaşmış bulunmaktayım. Kendimi kutluyorum. 💐 50 kitap hedefi koymuştum sene başında, henüz yıl bitmeden tamamladım. Tabii ki hedef sadece metaforik bir motivasyon sayısından ibaret. Güzel kitaplar keşfedip keyif veren okumalar yaptıysanız on veya otuz fark etmez. Ben de bu sene müthiş kitaplar keşfettiğime inanıyorum.

Lovecraft serisi üçüncü kitaba gelecek olursak, eksik içerik oluşturmaya üşendiğim için- daha doğrusu süreci beklemeye- Can yayınları altında paylaşacağım bu kitaba dair yorumumu.

Kırmızı Panda Yayınevi'nde altı değil beş adet kısa korku hikayesine yer verilmiş. Nyarlathotep, Korkunç İhtiyar Adam, Elektrikli İnfaz, Eşikteki Şey, Erich Zann'ın Müziği isimleriyle listelenmiş giriş bölümünde.

İkinci hikaye favorim oldu, son hikaye ise eksik kalmıştı. Özellikle korku kitaplarının bu şekilde kısa veya orta tutulması yerinde bir karar. Aksi halde korkuyu canlı tutmak için zorlama motifler eklenebiliyor. Dengeyi bulabildiği, harika detaylar yarattığı için Lovecraft'ı da kutluyorum.

Lovecraft serisi 2. kitap,

Kitabı bitirip düşünürken anlık gelen bir farkındalıkla aşırı derecede bir benzerlik yakaladım.

Stephen King'in Şeffaf isimli kitabıyla konuları, ilerleyişi gözden kaçırılmayacak bir aynılığa sahip. Yalnız karakterler, ve ilginç bazı detaylar farklı yazılmış.

Üzgünüm Stephen King, Lovecraft okumak bu plot için hem zamandan hem de enerjiden tasarruf sağlıyor. İki yazara da ilgisi olanlara bu kitap için kesinlikle Lovecraft versiyonunu öneririm.

Kısa bir hikaye olsa da yine gloomy edebiyattan seçilmiş. Uzayla, doğaüstü unsurlarla ilgili küçük detaylar hikayeyi sağlamlaştırmış ve konunun içinde kayboldum diyebilirim. Yine de ne korkunçtu ne de gerilimi vardı. Daha çok, ilginç ve farklı olduğu için okumaya devam edeceğim bir seri.

Kitap fuarını aylarca bekleyip altı tanecik kitap alabildim. Şehrinde çok sayıda ve çeşitte kitap bulunduranlara imreniyorum. Bizimkinde bir avuç yayınevi, bunun bir kısmı da hiç alakamın olmadığı futbol kitaplarıydı. En azından uzun bir süredir okumayı istediğim Lovecraft mini setini alabildim.

Ithaki yayınlarında tek kitapta daha fazla öyküye yer vermişler. Ancak benim aldığım Kızıl Panda yayınevi içeriğinde Kildeki Dehşet, Şeytan Papaz, Kaçınılan Ev isimli üç bağımsız hikaye var.

Ilk hikaye, kitaba ismini veren Cthulhu'nun Çağrısı öyküsünü anlatıyor. Diğer ikisi de benzer derinlikte, kısa olmasına rağmen detayları tatmin edici doğallıkta yazılmış gizem ve korku hikayeleriydi. Hepsini elimden düşürmeden okuyup bitirdim.

Mistisizim, gerilim sevenler için hazine gibi. Biraz Poe'yu aklıma getirse de bambaşka yazım tarzlarî var. Yine de bir yazarı sevenin diğerine de şans vermesi gerektiğini düşünüyorum.

Bugünlerde işlerden dolayı kısa kitaplar seçiyordum. Şansıma da sayfa olarak az, konu bakımından önceden okumuş olduğum 500 sayfalık romanlardan derin ve esrarlı kitaplar karşıma çıkmaya başladı.

Esere hakim olan ölüm teması, kendi inancının tesellisiyle ilahiye dönüşmüş. Yoğun şekil Hinduizm simgeleriyle çevrelemiş her şiirini. Tanrıyı aramak, bulmak, tapmak ve kaybedip yine aramak üzerine bir döngü okudum gibi geldi.

Özellikle tasavvufa ilgili olup da farklı mistik inançların evrenine girmeyi sevenlere şiddetle öneririm.

Huzursuzluğun kitabına başlamaya cesaret edemeyince bu kitabı seçtim. Biraz giriş dersi gibi, başlangıç için, yazarın üslubuna alışabilmek ve yarattığı karakterler hakkında ön bilgi sahibi olmak adına yeterli ve cezbedici bir kitap ortaya koymuş.

Belirli tek bir konu yok dediğim gibi. Daha ziyade önceki kitaplarındaki karakterleri temsil etme yönünde alıntılar yer alıyor. Reading slump için iyi bir tercih olabilir. Tavsiye ederim kesinlikle.

Halil Cibran'dan okuduğum ikinci kitap oldu. Ilki gibi kısa ve anlamları, metaforlar arasında bulunmayı bekleyen türde öyküler yer alıyor.

Yüzeysel bir okumayla hafızadan silinecek, bir mesajı olmayan, sığ karakterlerden oluşan hikayeler bunlar. Fakat şahsen severek okudum Meczup kitabını da Gezgin'i de. Yine toplumsal konularla ilgili pek çok dokundurma vardı. Bunlar o kadar iyi saklanmış ki, bilinçsiz bir şekilde iletiliyor aslında. Anlamlandırıp, düşünceleri bir şekle büründürmek, çıkarımlar yapabilmek için alt metni dikkatle okumak gerekiyor.

Hayatın farklı birçok noktasına değinilmiş olsa da ana temalar; topluma yabancılaşma, yalnızlık, anlaşılmamak, kendi varlığını kabullenmeme üzerineydi. Yani bana, bu kısa kitabı okurken sirayet eden izlenimler bu yöndeydi. Özellikle Meczup, Uyurgezerler, Çarmıhtaki Adam ve Kusursuz Dünya bölümleri, benim de bir zamandır aklımı kurcalayan konuları içerdiğinden çok dikkatimi çekti.

Alacakaranlık, okurken ismi hasebiyle Twillight evrenini aklıma getirmiş olsa da yine Sadık Hidayet'in kaleminden çıkmış olmalı, diyebileceğim tarzda yazılmış.

Birbirinden farklı, yedi tane çok yaratıcı bulduğum öykü yazmış yine. Bir önceki okuduğum öykülerden daha akılda kalıcıydı. Burada hikayeler salt insanların iç dünyasıyla, insan doğasıyla ilgili değildi. Daha çok insanlığın geleceğine dair yaşadığı zamana kıyasla müthiş çıkarımlar yazmış. Ileri görüşlü ve yaratıcı olması nedeniyle kitaplarını okumaktan asla sıkılmayacağım bir yazar.

Kafka'nın ve Poe'nun kasvetli tarzına benzettiğim için Sadık Hidayet okumaya bayılıyorum. Önceden üç başka eserini okumuştum. Gerek öyküleri gerekse romanları birbirinden etkileyiciydi. Modern öykü anlamında ikisi de gerçekten orijinal eserler yaratmış fakat Sadık Hidayet'in tarzını şahsen marazî buluyorum. Hassas olan arkadaşlarımdan saklayarak okuduğum bir isim.

Bu kitabında da çeşitli kısa öyküler yer alıyor. Kitaba ismini veren ilk öykü, daha çok kendi iç dünyasını yansıtan düşüncelerden oluşuyor. Biraz daha sakıncalı yazarın sahip olduğu fikirler. Çok karamsar, her şeyle bağını koparalı çok olmuş, hayatını anlamlandırmaktan vazgeçen başıboş bir hayalete benzetiyorum.

İş Bankası Kültür Yayınları'ından okudum bu kitabı. İçeriğinde üç değil, beş hikaye mevcut. Tipi, Luzern, Yemelyan ve Davul, Üç Mesel, Üç Soru isimleriyle konu bakımdan birbirlerinden çok farklı, iletmek istediği mesajlar bakımdan ise benzer ana fikirleri içeriyorlar.

İnsan ilişkileri, çıkarlar doğrultusunda topluma yabancılaşma, sınıflaşma, iyi, kötü ve âhlak üzerine yazarın öz görüşlerini kapsıyor her hikaye.

Akıcı ve kısa olmasıyla özellikle odaklanma sorunu yaşayan okurlara tavsiye ederim.