İleti 20g

İç Organlar Otopsisi: Jose’ye Yedi Mektup





I- İRTİFA

İçimin kırık dökük o yüksekliği; geometrinin
intihar ettiği, rakam yutan coğrafyacıların hiçbir
haritaya sığdıramadığı bir irtifa cinayeti.
İçsel operamın kırmızı fay hatları koğuşunda,
_ranzaların altından sızan koyu magma sularında sırtüstü yüzüyorum; tavan etimden
_________________ yapılmış,
üzerime çöküyor. Ara sıra sağ akciğerime
yasadışı yollarla kaçak bi gökyüzü sızıyor;
karanlık dehlizde, sulu gözlerimin diplerine kaçak
işçiler gibi nefes
__________________üflüyorum.


II- REZONANS

____Kalp damar cerrahisinin o kireç kokan beyaz
koridorlarından antika bir telgraf hattı çekiliyor
____ damarlarıma; her mors alfabesi, fildişi bir
piyano tuşu gibi sertçe vuruyor kemiklerime.
Kemiklerimin korosu tellere keman çalmayı
___________________ öğretiyor,
göğüs kafesimin içinde ritmi bozulan
o atış kuşlarını havada lehimliyor, iğne
______ iplikle kalbimin deliklerini dikiyor
terzi.
Bir süre etimin içinde mikro bir sızı gibi oyalanıp
sonra kendi etsiz kemiksiz dünyasına dönüyor
___________________ telgrafçı.


III- AMNEZİ

İçimde her oda boş,
sanki tüm organlarım benden
__________ önce istifa etmiş gibi
Jose.

Öğretmenin verdiği o hiç var olmamış ödevleri
yapmamak için mızıkçılık yapan yedi yaşındaki
o kız çocuğu... Onun ağlak yüzüne çarpan
ses dalgalarının, o beton dalgaların ve tsunami
fırtınalarının tam kalbine doğru ters kulaç
atıyorum; su yutuyorum, su
______ aslında zaman.


IV- SAKATAT

__Ben yüzdükçe, yüzümün sol yarısından intihar
baloncukları fışkırıyor; derimin altından kaynayan, patlamaya hazır şeffaf süt kabarcıkları, cıva gibi ağır. Bense morarmış dudaklarımı bir oksijen tüpününpaslı metal ağzı gibi ısırıyorum;
_______________dünyaya, yerçekimine, üzerime
basıp geçen tüm kalabalıklara karşı kusursuz,
dilsiz direniş sergisinde kendimi
________________ bekliyorum.


V- RAHİM

Sanırım birazdan, birkaç saniye önce öldüğümü anlatan o resmi tebliği imzalayacağım. İçeriden,
tam göğsümün ortasından kendi dar
tabutuma çarpıp keresteleri kıracağım;
tırnaklarımın altında tahta kıymıkları. Annem
beni o klostrofobik boşlukta öpüp koklayacak.
Annem, kendisiymişim gibi beni kendi
rahminden bir kez daha, tersine doğuracak
ve işte o an bir kimya laboratuvarı
kadar hissiz ve hiç üzgün
__________ olmayacağım.

VI- BETON

______ Zira o beton ev, o kör adres bizi bir daha asla bulamayacak. İçimi bir et kancasıyla
söküp götürseler, gözbebeklerime kördüğümlerseler bile; o çocuk
yaşta, o minyatür kalp krizine yenik düşmeyeceğim
bu kez. Annem beni kendisiymişim gibi öpüp,
koklayıp, bir ceset torbası şefkatiyle göğsüne
koyup uyutacak.
Duvarlar *daralacak, odalar küçülecek ama biz
___________________ sığacağız.


VII- ANESTEZİ

Ve ben Jose, kendi cenazesinde dondurma yiyen
o kimsesiz çocuk gibi, piyano sesi kesildiğinde
bile hiç ama hiç ağlamayacağım.

Şimdi onlara söyle Jose! Telleri kessinler; telgraf
bitti, piyanist öldü, dondurmam eriyor...

_____Ve sen de kendini annemin içine sokup
___________ beni orada utandırma, lütfen.
























6202/Agusti
Jose!
1.969