Bir gün Sadi Şirazi’nin yanına zengin
ama kibirli bir adam gelir.
Adam, Sadi’ye şöyle der:
> “Ben çok zenginim. İnsanlar bana saygı gösteriyor. Ama fakir insanlar neden bu kadar küçümseniyor, bunu anlamıyorum.”
Sadi hiçbir şey söylemez.
Adamın önüne yırtık ve eski bir elbise koyar.
Sonra adama sorar:
“Bu elbise ne kadar eder?”
Adam küçümseyerek cevap verir:
“Hiçbir şey etmez.”
Sadi bu kez sandıktan çok değerli bir kaftan çıkarır.
“Peki bu kaftan?”
Adam hemen cevap verir:
“Bu çok pahalıdır. Çok değerli bir elbise.”
Bunun üzerine Sadi gülümseyerek şöyle der:
“Demek ki insanlar bazen insanın kendisine değil, üzerindeki elbiseye değer veriyor.”
Adam o anda utanır ve başını öne eğer.
Sadi sözünü şöyle bitirir:
“İnsanı değerli yapan serveti veya elbisesi değil, ahlâkıdır.”
İnsanların değeri mal ile ölçülmez.
Gerçek değer ahlâk ve karakterdir.