Çünkü bazen sessizlik,
yorgun bir kalbin dua biçimidir.
Bir fincan soğumuş kahve,
bir pencere kenarı,
biraz gece…
hepsi senden yanadır.
Yanlış ellerin sıcaklığı geçicidir,
ama kendi tenine dokunmanın huzuru
ömürlüktür.
Yalnızlık sandığın şey,
aslında kendine dönüştür;
bir sığınak, bir sessizliktir…