Oğuz Atay’ın modern Türk edebiyatında bir dönüm noktası kabul edilen eseri Tutunamayanlar, intihar eden arkadaşı Selim Işık’ın geçmişinin izini süren Turgut Özben’in içsel yolculuğunu konu alır. Turgut, Selim’in neden hayatına son verdiğini anlamak için onun geride bıraktığı mektupları, günlükleri ve farklı arkadaş çevrelerinin anlatılarını bir araya getirir. Bu arayış süreci, Turgut’un sadece Selim’i değil, kendi burjuva yaşantısını, evliliğini ve toplumun ona dayattığı kalıpları da derinlemesine sorgulamasına yol açar. Roman, toplumun ikiyüzlü ahlak kurallarına, ezberlenmiş değerlerine ve bürokratik çarklarına uyum sağlayamayan; yani “tutunamayan” aydın insanların iç dünyasını hiciv dolu ve ironik bir dille anlatır. Selim’in hayatı üzerinden şekillenen bu tutunamama durumu, Turgut’un da modern şehir hayatının sahteliğini fark edip kendi benliğini bulmak adına her şeyi terk etmesiyle trajikomik bir hesaplaşmaya dönüşür. Eser, bilinç akışı ve üstkurmaca gibi yenilikçi tekniklerle, bireyin yalnızlığını ve topluma yabancılaşmasını Türk edebiyatında eşsiz bir sarsıcılıkla işler.
