Eskiden rüzgardan nem kapardım.. İnce eler sık dokurdum Dokunurdu herşey.. Kimsede umursamıyordu bendeki bu durumu.. Meğer herkes ayıkmış Bir ben uyuya kalmışım ... Ermi geçmi bilmem ama Bende uyandım işte... Yada uyandırdılar diyelim kıra döke ... Şimdi böyleyim gülerek bakıyorum olana bitene... Yoo değişmedim , Sadece kendime geldim... Tabi birazda hayatımdaki fazlalıkları eledim .. Eşyalardan başladım insanlarla devam ettim .. Baktım hafiflemiş ruhum yüreğim.. Şimdi Az eşya az iş az yorgunluk Az insan çok huzur uzun ömür ... Köşemden seyrediyorum hayatı , İnsanların içine karışmaya da yok hiç niyetim.. Böyle iyi Zaten birazda tembelim üşeniyorum eskisi gibi değilim.. Belki yalnızlaşıyorum ama olsun , Bir o kadarda huzura yaklaşıyorum ... Bana da bu saatten sonra eşyalarda kargaşa İnsanlarda karmaşa olmayan Bir hayat lazım ...!
