Yıllarca kendi çilesine terkedilen fakir halk, geciken yarınla­rın ıstırabı içinde. Toprak-parlamento ağalığına dayanan demokrasimiz, son on yılda sadece köşe başı milyonerleri türet­miş. Mutlu azınlıklar, umutsuz çoğunluğun ıstıraplarıyla zengin­leşmiş. İktisadi planlar siyasi müteşebbislerin kasalarına bağlan­mış. Vergiler dar gelirlerin omuzlarına yüklenmiş. Vergi ada­leti, sosyal adalet, işçi hakları fantezi bir edebiyattan ileri gide­memiş ve en fenası, siyasi ve iktisadi ahlak yoksunluğu bir sari hastalık olmuştu.

*başlık, Mehmet Akif'in sözüne atıftır.