Bir insanın ömrü boyunca açabileceğinden çok daha fazla kapı var, diye düşünmüştüm (hâlâ da öyle düşünüyorum).

Beni bir kere kandırırsan bu senin ayıbın. İki kere kandırırsan benim ayıbım. Üç kere kandırırsan ikimizin de ayıbı.

Arılardan biri -belki de yerinin değiştirilmesine sinirlenip- dışarı uçtu ve beni kulağımdan soktu. İnanılmaz bir acıydı, insanı zehirleyen parlak bir fikir gibiydi.

Satır aralarını okumaya çalışmayın, her şeyin bir noktaya bağlanmasını beklemeyin.

Bir yazar ne yaptığını biliyorsa onun peşine takılırım. Ama bilmiyorsa... eh, yaşım ilerliyor ve okunacak çok fazla kitap var. Kötü yazılanlarla vakit harcamak istemiyorum.

.... uzaklaştırma emri çıkarttırıyor ki bu şiddet mağduru çoğu kadının söyleyeceği üzere, kasırgadan bir şemsiyeyle korunmak kadar işe yarayan bir belge.

Hikâyeler kalıntıdır, önceden var olan keşfedilmemiş bir dünyanın parçalarıdır.

Kapı dünyayı dışarıda, sizi içeride tutar ve elinizdeki işe odaklanmanızı sağlar.

İnsan yapmaması gereken şeyleri en iyi, kötü yazıları okuyarak öğrenir.

Yazar olmak istiyorsanız her şeyden önce şu iki şeyi yapmalı; yani çok okuyup çok yazmalısınız.
Altın Kitaplar