Ölüm sessizliği olarak nitelenen şey ancak yaşayanlar için bir anlam taşır. Buna karşılık (ölüm sonrası) ölümü kefen gibi sarmalayan, hatıralarla beslenen bir sessizlik skalasından oluşur. Öncelikle birisinin ebediyen sustuğu odanın sessizliği kendini dayatır. Sonrasındaysa ölen kişinin yakınları ölünün şahsi eşyalarının sessizliğinin bilincine varır.

Olur da bir an için ruhunuzun meleklere mekan olan derinliklerine dalarsanız derinden sevdiğiniz varlıkla ilgili en başta hatırlayacaklarınız onun sözleri ya da davranışları değil, birlikte yaşadığınız sessizlikler olacaktır zira aşkınızın ve ruhunuzun niteliğini ortaya koyan tek şey bu sessizliklerin niteliğidir.