Bir kadar çabuk mu kırılır yüreği hayata bir çizgi çizip geri dönmemeye yemin edenin. Ya vardır aşk ya da yoktur hiç.

Güneş kapımda bekleyedursun, yakasında adını unuttuğum bir mavi sızının tutup ayaklarımı toprağa batırdığı bir hükümsüz gecenin kavgasını ne kadar derinden hissetmişiz ki müntehaya ulaşmak avuçlarımı eritiyor.

Anahtar, bir cümleydi ve ben onu sana vermiştim...