Kemal Sayar’ın edebî yönünü en güzel şekilde yansıtan öyküleri Otoyol Uykusu’nda bir araya geldi. Derinlikli analizler, incelikli gözlemler ve adeta kuyumcu terazisi hassaslığında tartılmış cümleleriyle bu öyküler, başka iç dünyaları tanıtıyor; tanıdığımız duyguları bize tercüme ediyor.
“Bir atayurt, evet en çok ihtiyaç duyduğu şey bu, teknesini salim bir limana yanaştırmak ve o limanda ebediyen huzur içinde kalabileceğini bilmek. Bir pazar sabahı uyandığınızda, öteki odada sevdiğiniz birinin zaten var ve uyanık olduğunu hissetmek gibi bir şey.”
Eser akıcı bir üslupla yazılmış gereksiz uzatmalardan kaçınılmış, kısa öykülerden oluşmaktadır. Yazarın psikolog olması nedeniyle öyküler psikolojik temellere dayandırılmıştır. Edebiyat, psikoloji ve din üçlüsünün nahif bir şekilde bir arada işlendiği güzel bir eserdir. Çayın yanında ki çerez gibi okunacak bir eser.😊