Nilüfer

İnsan bazen bir kelimenin gölgesinde büyür. Birinin ağzından dökülen küçük bir “gibi” kelimesi, çocuk kalbine koca bir Araf bırakır. Ben de o kelimenin içinde, eksikliğiyle konuşan bir bedenin sessiz yolcusu oldum. Aynalar beni hep gölge gösterdi; sustum, sessizliğin elbisesini giydim ve Hz. Musa’nın akıntıya bırakılan tabutu gibi yalnızca içimde bekledim.

Seçmediğim bir bedenle geldim dünyaya, tıpkı herkes gibi… Ama kim olmaya karar vereceğim, yolun devamında saklıydı. Yıllar boyunca “kimse” ile “kim olmak istediğim” arasında kaldım. Eksikliğimin ölçüsünü soramadım kimseye. Ne kadar eksiktim, ne kadar eksilecektim yahut eksik olmak fazlalığa yer açmak mıydı, bilmiyordum… Ve bilmiyordum; eksiklik denen o ince sızının omzuma bir kader kuşu olarak konup Hüzün İmparatorluğu’nda birkaç coğrafya kurduracağını.
Bu kitap; “gibi” kelimesinin bir çocuğun dünyasını nasıl şekillendirdiğini, nasıl aydınlattığını, Araf’ta kalmanın ne demek olduğunu ve insanın kendi kendisini bulma çabasını anlatıyor.

Eğer bir gün sen de aynanın karşısına geçip sessizce gürültülü ruhunu dinlediysen, bu yolculukta yerin var demektir. Bizler, üzgün olsak da bir karıncanın evine ekmek taşımasına sevinen insanlarız. Bir kedinin gelip yüzümüze bakmasına sevinmeyi büyük bir nimet sayan insanlarız. Çünkü bizler, bir kelimenin bıraktığı izle tek bir günde ihtiyarlayanlardanız…