Nietzsche Ağladığında

Çocukluğumdan beri yaşamın,birbirine benzeyen iki boşluk arasında,doğumdan sonraki karanlıkla ölümden sonraki karanlık arasındaki bir kıvılcım olduğuna inanmışımdır.

Arzulananı değil arzunun kendisini sevmek!

Emniyet içinde yaşamak tehlikeldir.

Derin yalnızlığımda sık sık kendi kendime konuşurum. Ama fazla yüksek sesle değil, kendi sesimin boş boş yankılanacağından korkarım.

İnsanın kendisini bir başkasına açması ihanete davetiye çıkarmaktır, ihanet de insanı hasta eder.

İnsan ruhu, yaptığı seçimlerle belirlenir!

Sevdiğiniz şey sevmenin sizde yarattığı hoş duygular! Arzuyu seversiniz, arzulananı değil.

İnsanın kendisini bir başkasına açması ihanete davetiye çıkarmaktır, ihanet de insanı hasta eder.

“Düşünceler duygularımızın gölgesidir - ama daha karanlık, daha boş ve daha basittirler.”

İdeal evlilik ilişkisi, her iki insanın da yaşamını sürdürmesi için bu ilişkiye muhtaç olmadığı zaman kurulandır.