Puan Verin:
Diğer İletişim Yayınevi

Kültür Üretimi - Sembolik Ürünler - Sembolik Sermaye

0 Takip
0 Beğeni
0 Okuma
106 İzlenme
Avrupa toplumlarında sanatın kurumsallas?masının tarihi, sanatın vo?zerklig?ini kazanmasının tarihidir. Ro?nesans’ta tohumları atılan bu o?zerkles?me su?reci boyunca sanat, Kilise ile Saray’ın himayesinden ve vesayetinden koparak bag?ımsızlas?ır. Aynı su?rec?te kapitalizmin yu?kselis?ine kos?ut bir sanat piyasası o?rgu?tlenir. Bir yandan da sanat tarihi ve sanat eles?tirisi bas?lı bas?ına birer yazın tu?ru? olarak gelis?ir. 19. yu?zyıla gelindig?inde, kendi bilgisini ve estetig?ini kendi ic?inde belirleyen, otoriteyi ve mes?ruiyeti kendi mercilerinden devs?iren bir sanat alanı tes?ekku?l etmis?tir. Ne var ki, bu alan bir yandan da piyasaya ta?bidir; oysa varlıg?ını “ekonomi”nin inka?rı u?zerine tesis etmis?, kendini “ticari” kaygıların reddiyle tanımlamıs?tır. Pierre Bourdieu, burada yayımladıg?ımız iki temel makalesinde, sanat alanına damgasını vuran bu paradoksu masaya yatırıyor ve “sembolik mallar”ın u?retimindeki yapısal dinamikleri ortaya koyuyor. Tiyatro, edebiyat ve go?rsel sanat alanlarındaki saha aras?tırmaları u?zerinden, ku?ltu?rel u?retimin temel yasası olan rekabetin nasıl is?ledig?ini inceliyor. “C?ıkar go?zetmezlik”, “saf estetik”, “sanat-ic?in-sanat” gibi s?iarların u?stu?nu? o?rttu?g?u? sembolik iktidar mu?cadelelerini go?zler o?nu?ne seriyor. Randal Johnson’ın sunus? yazısı ise Bourdieu’nu?n c?alıs?malarını ve temel kavramlarını ele alıyor.