Aydınlanma felsefesinin iki önemli düşünürü olan John Locke ve David Hume, dönemlerinde cereyan eden hemen bütün tartışmaların merkezinde yer almışlardır. Siyaset, yönetim, din ve hoşgörü olmak üzere Locke felsefesi Aydınlanma’da birinci derecede rol oynamıştır. Hume ise, din ve metafiziği eleştirmiş, dinî ve ahlakî değerleri bu dönemin ruhuna uygun bir şekilde yorumlamış ve böylece birçok Aydınlanmacı düşünür için yol gösterici olmuştur.
Locke ve Hume’un felsefesinde benzer noktaların yanı sıra farklılıklar da bulunmaktadır. Tanrı’nın varlığı, bilginin kaynağı ve antropomorfizm hakkında benzer düşünceleri olan Locke ve Hume’un; Tanrı’nın varlığının kanıtlanması, vahiy, peygamberlik, mucize, ahlakın kaynağı, hoşgörü, ruhun ölümsüzlüğü ve ahiret hayatı hakkındaki görüşleri farklıdır. Locke, genel anlamda Hıristiyanlık öğretisine bağlı kalmış hatta felsefesinin temeline, Hıristiyanlık öğretisini yerleştirmiştir. Felsefesini oluştururken Locke’tan etkilenmiş olan Hume ise, Hıristiyan öğretilerine ve kurumsallaşmış dinlere karşı çıkmıştır
Aydınlanma felsefesinin başlamasına yol açan John Locke ve aydınlanma felsefesinin zirve noktası olarak kabul edilen David Hume'un karşılaştırılması üzerine yazılmış bir eserdir. Eserde aydınlanma felsefesinin temsilcilerinin din anlayışlarına kapsamlıca yer verilmiş yer yer bu düşüncelere dair başka filozoflarında görüşleri aktarılmıştır. Her ele alınan konunun sonunda filozofların düşünceleri değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Eser akademik bir dille ele alınmasına rağmen okuyucuyu boğmayan, okunmasından lezzet alınan bir eserdir. Eser üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde John Locke'nın bilgi kuramı ve din anlayışı üzerine, ikinci bölümünde ise David Hume'un bilgi kuramı ve din anlayışı üzerine ve üçüncü bölümde ise her iki filozofun anlayışlarının karşılaştırılması üzerine çalışma yapılmıştır.
