Huzursuzluğun Kitabı

Her şey ne kadar boş!

Ruhumda bir uçurumun açıldığı bu saatlerde, en küçük bir ayrıntı, bir veda mektubu gibi bunaltır beni.

Açık ve net şeyler içimizi rahatlatır, parlak güneşin altında gördüklerimiz de ferahlık verir. Masmavi bir günde, hayatın akışını seyretmek - işte bu, benim gözümde nice eksiklerin yerini tutar.

Ne uzun yaşadım hiç yaşamaksızın!

Zaman! Geçmiş! Ansızın herhangi bir şey - bir şarkı, tesadüfen burnuma gelen bir koku ruhumda anıların tıpasını çekiveriyor...

Sevgi vermek, sevgiyi kaybetmek demektir.

...yolda sevmeye ya da özlemeye değer hiçbir şeye rastlamayacağımızı bilinci­mize iyice kazıyalım.

Hiç girmediğim bütün savaşların yaraları var üzerimde.

Ne uzun yaşadım hiç yaşamaksızın!

Dünya hiçbir şey hissetmeyenlere aittir.
Eylem adamı olmanın birinci şartı, duyarsız olmaktır.