Bilinen yol, yola bile çıkmamak, evde oturmaktı.

Dışarıdaki hayat birden gözümde çok değersizleşti, pula döndü.

Hayat rüyadır derler. Benim hayatım hiç rüyalarıma benzemedi. Hayatıma benzemeyen her şey rüyam oldu.

Evlat insanın önce kanını, sonra canını, öldükten sonra da malını yer

Boşuna dememişlerdi "yerine düşen gül, düşmeyen kül olur.

Yaşamın ve yaşantıların içinde kaybolmak ne zordur. Gerçekten "O benim," demek ve buna yine de bir anlam verilmemesi ve kendini kendi gözünle bile seçememek ne zordur.

Sübhane mentehayyere , rabbim hakkıyla bilendir, hikmetinden sual olmaz.

İnsanı ahret bile değiştiremez.Zebani dilini çekmeye gelse kişi ancak ahlakının el verdiği ile seslenir de aman diler.

Günlük hayatımız günlük değil de ömürlük yaşanan bir yorgunluk ve kırıklık olarak akşamları üstümüze çöküyor.

Kolay geçen bir hayattan kolay sorular mı sorulmuştu ? hayat elbet herkes için aynı değildi, hem de hiç.