"İlk günlerde pek lüks yaşamasak bile muhakkak ki seni dünyanın en mesut insanı yapmak için her şeyi yapacağım. Çünkü sen sevgin ile beni dünyada erişilebilecek saadetlerin en büyüğüne eriştirdin."

Bana yaz Aliye’ciğim.
Sayfalarca mektuplar yaz.
Her şeyden, hayattan, insanlardan ,bahardan ,kendinden bahset.
Asıl sen bana neşe ver...
Ben buna muhtacım.
Seni binlerce defa kucaklar ,güzel gözlerinden öperim.

Senin cildin iyi kremler kullanarak güzelleşir, fakat benim kayıp olan senelerimin geri gelmesine imkan yok. Ben de bunları oraya geldiğim zaman sükûtu hayale uğramayasın diye yazıyorum.

"İnsanların hepsi bir değildir."

Şimdilik Allahaısmarladık. Gelecek günler her halde güzel olacaktır, üzülmeyin.

Başka ne yazayım? Yazacak müspet bir şey olmadıktan sonra.

Beni istediğim kadar sevmezsen ölürüm" cümlesini belki elli defa okudum. Ah Aliye, seni isteyebileceğinden çok seveceğim. Benim nasıl sevebileceğimi göreceksin...

Sen de beni görmek istiyor musun Aliye, hemen cevap ver, sen de bana kavuşmak istediğini yaz, beni beklediğini söyle. Gözlerinden, yanaklarından, dudaklarından binlerce defa öperim sevgili nişanlım.

Zaten ben o kadar çok gülen, bu imkanı bulan insanlara biraz şaşarım.

Pek az misafirliğe gitmek ve pek az misafir çağırmak istiyorum. Bir sürü fesat ve dedikoducu insanlarla ahbaplık edip ne olacak sanki? Biz birbirimize yeteriz değil mi?