Hikâye ilk başta karşılıksız bir aşk hikâyesi gibi görünse de aslında insanların istekleriyle doğru olan şeyler arasında kaldığında neler yaşayabileceğini anlatır. Yusuf’un kendini koruması ve haksız yere zindana atılmasına rağmen sabırlı davranması, eserin en etkileyici taraflarından biridir. Bu yönüyle kitap, okuyucuya zor durumlarda bile doğru bildiği yoldan vazgeçmemesi gerektiğini gösterir.
Zeliha ise hikâye boyunca en çok değişen karakterdir. Başta duygularının etkisiyle hareket ederken zamanla hatalarını fark eder ve olgunlaşır. Yusuf’a olan sevgisi zamanla sadece sahip olmak isteyen bir duygudan çıkıp daha temiz ve içten bir sevgiye dönüşür. Bu da insanın yaptığı hatalardan ders alarak değişebileceğini ve kendini geliştirebileceğini anlatır.
“LA” sonsuzluğa uzanan bir hece. Nazan Bekiroğlunun kaleminden ve yazarın okuduğum ilk kitabı. Âdem ile Havva’nın hikayesinden yola çıkarak, insanlığı anlatıyor. Önceki ve sonraki mevcut olan bir hayat.Ben beniâdemim. Herkesin kelimeler kitabı vardır. Allah insanı doğruyu , yanlışı ayırt edecek bir surette yaratmıştır. Dünya’ya bir imtihan olarak gelmiştir. Şiirsel anlatımıyla , her kelimesin de anlam yüklü olan bu kitabı çok beğendim😊 Bir kaç alıntı ekleyip noktalıyorum. Âdem’in kelimeler kitabı, insanın varlık gerçeğini yorumluyor. Oysa kabil, insanlığın hikâyesini kölesi olduğu karanlık adına en baştan bozuyor.
Sanki atı ehilleştirmemiş, toprağa hükmetmemiştir. Buğday, ilk ekmeği pişirmemiş, saban yapmayı, ev kurmayı, sal bağlamayı, yelken açmayı, toprağa gölge salmayı öğrenmemişti.
Havva sanki örgülerini çözüp de suya eğilmemiştir. Âdem’in sanki tenine su hiç değmemiş, ateş yakmamıştı gövdesini. O en büyük acıyı çekmemiş gibi, sanki Kabil Habil’i hiç öldürmemişti. Zaman herşeyi uğurlar, yola koyar. Her yolun sonu, her cümlenin noktası var ...
