Mustafa Kutlu Alıntıları

Uygarlık nükleer ve biyolojik silah üretmek değildir. Uygarlık zulme hizmet değildir. Uygarlık sulhe hizmettir.

Bilmem dikkatinizi çekiyor mu; etik kelimesi günlük dilden (yazı ve konuşma) ahlâk kelimesini neredeyse kovdu, çıkardı. Neden acaba?

Bu dünya görüşünün hedefi kâr. Sürekli kâr.

Düşünsene kimse çırak, kimse çoban olmak istemiyor. Bir çobana bir mühendis maaşı veriyorlar, kimse gitmiyor. Köyler boşaldı.

Doymak bilmez bir nesil var artık. Maneviyat arama. Senin “kanaat ve şükür” dediğin kavramlar maneviyata ait. Artık seküler bir dünyamız, bir zihnimiz var. Bizden bahsetmiyorum. Çocuklardan, torunlardan.

Kendini aş, haddini aşma.

Tanpınar “Bizim romanımız türkülerdir” diyor. Ona göre türküler hayatın sürekliliği içinde bir yığın değişmeye rağmen daima asli kalan yanımızı ifade eder.

Oturup beklemek de ibadettir. Neyi, kimi beklediğini bilmek şartıyla.

Günler geçip gidiyor
Kuşlar gibi uçuyor.

Gördü ki bu alemde hukukun gücü değil gücün hukuku hakim. Dünya bir sisteme teslim olmuş. Zulüm kol geziyor, “adalet”in adı anılmıyor.