Ivan Sergeyeviç Turgenyev Alıntıları

Ben, yaşlı, gülünç, zararsız bir garibanım! Benim oynadığım rolü yüklenmeye siz bir saniye bile razı olamazsınız! Kıskançlığa gelince! Umudun gölgesine bile sahip olmayan bir insan kıskanç olamaz! Ve ben öyle bir duyguyu şimdi ve bu nedenle duymaya başlayacak değilim…

Demek ki, insan, yaşamda iki kez sevemiyor! Aşk yüzünden bir başka yaşamla karşılaşınca artık ondan kurtulamıyorsun! Bu aşk senin ta ruhunun derinliklerine kadar işlemiş... Damarlarına işlemiş... Artık bu zehrin etkisinden kurtulamayacaksın! Bu bataklıktan çıkamayacaksın.

Karşıma şimdiki gençlerden biri çıkmıştı. Onunla, kendi deyimiyle, çeşitli sorunlar üzerine konuştuk. Alışılageldiği üzere fena halde öfkeleniyordu. Özellikle, çocukça bir öfkeyle evliliğe karşı çıkıyordu.

Ben iyimser bir insan değilim; bütün insanlık, bütün hayatımız ve trajik sonuyla bütün bu komedi bana hiç de pembe bir tablo çizmiyor. Fakat, insan doğamızda, bir ihtimal, kök salacak, yeşerecek bir şeyi niçin ille de Batı’ya bağlayalım?