Adalet Ağaoğlu Alıntıları

Çok mu okudum? Çok okudum. Kitap baskıları iyi değil. Dizgiler felaket! Romanlar kötü arkadaşlar gibi. Şiirler çok çatık kaşlı. Gülmecelerde gözyaşı eksik. Dramlarda tebessüm. Epiklerde hiç yalnız insan yok.

Anaların yüreği hep ağzında. Hep böyle oldular. Uykularında, uyanıklıklarında, ölülerimizi görür oldular, bütün bütün. Analara, analara, en çok onlara yazılmalı şiirler. Çocuklara en çok onlara anlatmalı. Hep anlatmalıyız. Okul kapılarına varamayan, hiç değil her akşam üstü, "oh çok şükür sağ salim geldi bugün de" diyemeyen, her günün, her akşamını bile bekleyemeyen, yarına dayanmak için her gün, her akşam üstü olsun sevinemeyen, hep uzaktan, aylar ucundan kıvranıp duran anaları. Onları anlatmalıyız. Şiirler onlar için yazılmalı. Çocuklar, anaları çocuklar, insanları çocuklar. Tutarsa şiirimiz ayakta tutar. En yakınımızdan başlamalı. Onlara, onlar için en güzel şiirleri yazmalıyız.