Geçen ay otobüste Tezer Özlü'nün Çocukluğun Soğuk Geceleri'ni okurken kurşun kalemle bir cümlenin altını çizdim, hâlâ o satırın peşindeyim;
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15