Aşkım Hatta Kal





Sevgilim Jönjön İskeletim

Gözlerinin etçil güzergâhında kendimi gördüğümde ellerimden tutup kendimi çok şıklıkla mücadele eden bir kuş telgrafının faks numarasından aşağı düşürdüm. Bir ara kuşun kanadına iliştirilmiş aşk dilekçem PTT tarafından yetersiz adres gerekçesiyle geri gönderildi. Zarfın üzerinde yalnızca senin gözlerin, benim de henüz bulunamamış cesedim vardı.

Sana geri geri yürüyerek geldiğimi söylemiştim. İleri gitsem geçmişime çarpacaktım, geri gitsem sana. Ben ikimizin arasında bir trafik kazası geçirdim, ambulans geldiğinde kalbim olay yerinden çoktan kaçmıştı. Polis tutanağına da şu yazıldı: Şüpheli, sevdiği adamın gözlerinde kendisini görmüş, kendi şahsiyetini teşhis edemediğinden olay yerinde üç kez bayılmıştır.

Biliyorsun sevgilim.

Sırtımda bir bekleme durağı var. Oraya ismimi yazdırdım, sıradayım, bekle beni. Durağın çatısı yok, yağmuru içeriden yağıyor. Belediye burayı henüz hizmete açmadı, ben yine de her sabah gelip oturuyorum. Yanıma bir termos, iki kırık kaburga, bir de senin gelme ihtimalini koydum. İhtimal soğuduğunda üstünü kendi hırkamla örtüyorum.

Geçen gün bir otobüs geldi. Şoför bana nereye gideceğimi sordu. Seni gösterdim. Adam aynaya baktı, direksiyonu bıraktı, emeklilik dilekçesini imzalayıp indi.

Ben hâlâ buradayım.

Jönjön iskeletim, bir gün gelirsen beni tanırsın. Yüzüm biraz eskimiş, kalbim birkaç yerinden sökülmüş olabilir. Sakın korkma. Ben seni beklerken çürümedim, yalnızca aşkın kullanım kılavuzunda bulunmayan bir organa dönüştüm.

Hem zaten kemiklerim seni görünce birbirine kavuşuyor.

Bir tek kafatasım biraz nazlı.

İçinde senin adın var, sürekli yer değiştirdiğinden beynim adresini bulamıyor.

Not: Durağın son seferi yoktur. Şoförü benim. Yolcusu sensin. Biletin ise doğduğum günden beri cebimde.














62nibiki,
Senbenionlarınlakırdıdumanlarındanoku…
753